Viable vs Lovable —
en vergeet Minimum

Als je in de afgelopen 5 jaar ook maar iets hebt gedaan met een digitaal product, dan is de kans groot dat iemand de term "MVP" de kamer in heeft geslingerd. Het "Minimum Viable Product" is al een tijdje het go-to begrip binnen elk project, of je nou een website wilt maken of een app. Maar is die term wel op zijn plaats?

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: nee. Sterker nog, MVP is de meest misplaatste term in de digitale markt. Het brengt namelijk allerlei implicaties met zich mee, die op de meeste producten niet van toepassing zijn. "Minimum" is op een gegeven moment namelijk niet meer genoeg.

Minimum Viable Product of "Minimal" Viable Product, voor de SEO

"A minimum viable product (MVP) is a version of a product with just enough features to be usable by early customers who can then provide feedback for future product development."
(Bron: Wikipedia)

Deze definitie maakt één ding duidelijk: de term MVP gebruik je alleen in hele specifieke gevallen. Heb je een nieuw idee, maar ben je nog onzeker over de toegevoegde economische waarde en markt? Dan is een MVP een goed framework om toe te passen. Maar heb je geen gebruikersbasis van early adopters of een lange roadmap van experimentele innovaties, dan is MVP niet wat je moet hebben.

MVP is in feite een framework waarin men focust op het maken van essentiële functionaliteiten en de snelle validatie ervan, om de ROI zo laag mogelijk in de kosten houden. De toepassingen van MVP die veel van onze klanten kennen komen ofwel in de vorm van een stakeholder die de kosten wil drukken, dan wel een digitaal bureau dat de scope zo flexibel mogelijk wil houden (en daarmee verantwoordelijkheid uit de weg gaat).

Als je niet in een vroeg stadium een product met super-functionele toepassingen valideert bij echte gebruikers, ben je simpelweg niet bezig met een MVP.

Minimum Lovable Product (MLP)

De term "Minimum Lovable Product" wordt steeds populairder, omdat het - onder andere - het probleem van MVP oplost als het bare minimum niet meer genoeg is. Met de toegenomen volwassenheid van de digitale markt is de lat steeds hoger komen te liggen. Gebruikers zijn vaak niet meer tevreden met minimale functionaliteit, maar 'eisen' iets dat goed werkt en er mooi uitziet, voordat ze het dagelijks gaan gebruiken. "Minimum Lovable" neemt dat in acht.

Wat hier onder de oppervlakte gebeurt, is dat het product de "early adopter" stage is ontgroeid en al een andere doelgroep aan het benaderen is. Deze doelgroep vertrouwt op de toegevoegde waarde van de functionaliteit, maar wil het nu ook aantrekkelijk en kloppend hebben. De focus gaat van functioneel naar betrouwbaar en mooi, waarbij concept en branding een grotere rol beginnen te spelen.

Met andere woorden, de definitie van kwaliteit verandert voor het product.

Vergeet minimum even

Het is logisch om bij gelimiteerde budgetten en tijd in "Minimum" termen te denken, maar dat verdwijnt naarmate het product volwassener wordt. Gebeurt dat niet, dan blijf je een product volgens het bare minimum ontwikkelen. Dat doet af aan de kwaliteit en wordt uiteindelijk de grootste last van het project.

De kwaliteit van digitale producten verdelen we over drie assen; design, betrouwbaarheid en functionaliteit.

  • Design is hoe het product visueel en qua interactie klopt met het concept;
  • Betrouwbaarheid gaat over de robuustheid en snelheid van het platform (vaak de onderliggende technologie);
  • Functionaliteit heeft betrekking op de toegevoegde waarde van de applicatie of website voor de eindgebruikers.

Het verschil tussen Viable en Lovable zit hem in het gewicht dat je aan elk van deze drie aspecten geeft. Wanneer je een Viable product wilt, staan betrouwbaarheid en design in dienst van de functionaliteit, die solide moet zijn. Bij een Lovable product ligt het gewicht juist meer bij design en betrouwbaarheid. Maar je kunt de drie nooit helemaal los zien van elkaar.

Bovenstaande heeft invloed op hoe je je team inricht. Viable producten zijn technologie gedreven, met een relatief groot deel (back-end) development ten opzichte van het front-end en design team. Het design volgt vaak de technologie en heeft een sterkere focus op UX-design dan visual.

Daartegenover staan Lovable producten, die juist een sterkere focus hebben op visueel design en branding met een sterk front-end team en stack. De achterliggende technologie is daar vaak volgend.

Uiteindelijk heeft dit natuurlijk ook invloed op de business van je product. Bij een Lovable product ligt de nadruk op retentie en bij Viable op conversie. Je maakt iets namelijk Lovable, omdat je wilt dat mensen terugkeren op gevoel, terwijl Viable jou als gebruiker wil helpen bij een functionele eindstreep te komen.

En dit is waar we het zo vaak mis zien gaan. Producten beginnen als Minimum *Viable* Product, maar moeten daarna noodgedwongen *Lovable* worden gemaakt, terwijl zowel het proces als de teams en de business focus hetzelfde blijven.

Viable or Lovable
(that's the question)

Bij elke opdracht kijken we bij Alpha Tango eerst naar wat de applicatie of website als primair doel heeft; conversie of retentie. Daarna kijken we naar de rest van de processen en samenstelling van het team, en of die kloppen met de business doelen die men heeft gesteld. Pas als die twee zaken glashelder zijn, gaan we aan de slag met het optimale product.

Besef dat Viable of Lovable elkaar niet per se uitsluiten. Sterker nog, met de juiste balans ontwikkelt een goed product zich tot een geweldig product. Maar de succesverhalen zijn vaak te vinden bij bedrijven die een duidelijk onderscheid - en daarmee focus - hebben aangebracht tussen de twee.

Uiteraard helpen wij je graag om die focus ook bij jouw digitale product aan te brengen.